روز حافظ گرامی باد
در دیر مغان آمد یارم قدحی در دست
مست از می و میخواران و از نرگس مستش مست
در نعل سمند او شکل مه نو پیدا
وز قد بلند او بالای صنوبر پست
آخر به چه گویم هست وز خود خبرم چون نیست
وز بهر چه گویم نیست با وی نظرم چون هست
شمع دل دمسازم بنشست چو او برخاست
وافغان ز نظر بازان برخاست چو او بنشست
گر غالیه خوشبو شد در گیسوی او پیچید
ور وسمه کمانکش گشت در ابروی او پیوست
باز آی که باز آید عمر شده حافظ
هر چند که ناید باز تیری که بشد از شست
+ نوشته شده در دوشنبه بیستم مهر ۱۳۸۸ ساعت 7:51 توسط ابراهیم صحافی زاده
|